Os neoconservadores do Pentágono e da Casa Branca xa levan moitos anos pedindo un ataque a Irán. A causa principal para invadir o Irak foi que Sadam Husein trocou a sua venta de petróleo de dólares a euros e empezou a coquetear comercialmente con os máis directos rivais dos EEUU: China, Rusia e as maiores potencias da Europa continental, é decir, Alemaña e Francia. Os iranianos están facendo o mesmo xa hai un tempo. Nestes momentos Irán vende o seu petróleo en euros e ten cada vez máis lazos comerciais con Alemaña e Francia, que teñen grande interese en penetrar no mercado de Oriente Medio.
Mentres os estadounidenses avogaron en moitas ocasións por utilizar recursos bélicos en relación coa crise nuclear iraniana, os europeos (aproveitando o momento de fraqueza dos Estados Unidos) sempre insistiron na vía diplomática para protexer os seus investimentos comerciais no Irán.
O Reino Unido, pola súa parte, sempre se mantivo en zona neutra, apoiando tanto a estratexia dura dos americanos como a máis suave dos europeos. Agora, porén, co secuestro dos 15 soldados británicos a cousa cambia. Os iranianos acaban de mandarlle un órdago aos británicos, ponte entre os EEUU e a Europa continental: “¿Ou estades cos americanos e nos atacades ou vos sentades na mesa cos europeos e empezamos a negociar en serio?”. Esa é a mensaxe de Ahmadineyad.
Publicado en LV, el 3 de abril de 2007
martes, 3 de abril de 2007
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
No hay comentarios:
Publicar un comentario